Scheidingsmediation of twee advocaten?

U en uw partner hebben besloten uit elkaar te gaan. Een groot aantal zaken moet worden geregeld. Wie gaat waar wonen? Wie ‘krijgt’ de kinderen? Hoe wordt het vermogen verdeeld? Bij de beantwoording van deze en andere vragen bent u op zoek naar een deskundige die u kan bijstaan en adviseren.

Besluit u een scheidingsprocedure te starten, dan heeft u de keuze uit twee trajecten:

Mediation

U en uw partner kiezen voor een scheidingsmediator. Tijdens de mediationgesprekken tracht u in onderling overleg tot overeenstemming te komen over alles wat moet worden geregeld. U wordt zowel op juridisch als op relationeel en emotioneel gebied begeleid. Bij dit laatste moet u denken aan het op gang brengen van de verwerking en het ontwikkelen van een nieuw communicatiemodel. De scheidingsmediator houdt, als neutrale derde, de belangen van beide partijen in het oog.
Voor nadere informatie over deze vorm van mediation kunt u vinden in de brochure ‘Samen uit elkaar’.

Geen mediation

Is het niet mogelijk - of niet wenselijk - om de scheidingsprocedure via mediation tot een goed einde te brengen? Dan schakelen u en uw partner allebei een eigen advocaat in. We praten dan over een echtscheidingsprocedure ‘op tegenspraak’. U bespreekt met uw advocaat wat de gewenste situatie ná de scheiding is. Uw advocaat neemt vervolgens contact op met de advocaat van uw partner om te kijken hoe er tot overeenstemming kan worden gekomen.

Statistieken - Nr. 6

Statistieken - Nr. 6

Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek is het aantal eenoudergezinnen in de afgelopen jaren sterk toegenomen. In de afgelopen vijf jaar is het aantal toegenomen van 384 duizend naar 444 duizend. Op 1 januari 2005 was dit bijna 18% van alle gezinnen. Het aantal gezinnen met twee ouders bleef daarentegen met 2 miljoen stabiel.

Opvallend is dat het aantal eenoudergezinnen onder allochtonen het sterkst was toegenomen. Het aantal Marokkaanse en Turkse eenoudergezinnen staat nu op resp. 9.000 en 13.000. Lager dan gemiddeld was de toename onder Surinamers en de autochtonen.

Een kinderwens is voor samenwonende paren steeds meer de aanleiding om te trouwen. Hierdoor hadden gehuwde paren in 2007 verhoudingsgewijs vaker kinderen dan tien jaar eerder. Dit blijkt ook uit de echtscheidingscijfers naar kindertal.